idk frame
 

28 Maart

woensdag 28 maart:
[Jasperina]: Na twee zware markt en camiondagen ging ik het eens wat rustiger aandoen woensdag. Lien en Kimberly waren alvast weer klaar voor een nieuw dagje activiteiten, hopende dat er die dag meer kindjes zouden zijn. Na het wassen aan de bron en het ontbijt – wat was het, oja, rijst met curry en lenteuitjes - trokken Kimberly en Lien naar het schooltje en ik naar de Community Hall (waar de wc’s worden gebouwd) op zoek naar werkers. tot mijn spijt kwam ik alleen Tenjen tegen; de expert die we betalen. Verder was er geen enkele vrijwilliger die een handje toestak . Ook Shyam, mijn tolk en gids, was behoorlijk teleurgesteld. Het werd geen rustig dagje; samen met Shyam besloot ik om het grootste stuk van de dag stenen te kappen en die vervolgens naar de Community Hall te verslepen. Mijn schouders doen er nog pijn van. Maar Tenjen is ondertussen wel mijne “goede vriend” of “Ro” in het Nepalees, geworden. Al verstaan we geen knijt van elkaars taal. Hij vond het leuk dat we hem die dag hielpen.
Ik zou het Kimberly en Lien vragen, ware het niet dat ze hier al allebei diep ingedommeld zijn. ik weet niet meer precies welke activiteiten zij woensdag hebben gedaan met de kids. Alleszins, het waren iets meer kindjes dan de dag ervoor! Da’s goed nieuws! Lien was me wat komen helpen met stenen sleuren, toen ik plots door een van de andere experts uitgenodigd werd bij zijn thuis. Hij drong heel erg aan, en ik kreeg niet eens de tijd om Lien te waarschuwen dat ik even moest stoppen met stenen sleuren om bij die man zijn familie op bezoek te gaan. Hij woonde in een groot huis en ze hadden zelfs een TV. Hij kwam van een ceremonie en had duidelijk gedronken, want viel van de trap! Zijn vrouw begon meteen de koken voor me (terwijl ik juist had gegeten, help!), maar een kans op ontsnappen was er niet. Gelukkig zag ik na een half uur Lien beneden in het dorp en kon ik ze roepen om ook te komen. Ik was blij dat Lien er uiteindelijk bij was, omdat ik ze zonder iets te zeggen had moeten achterlaten. Al had zij zich in de tussentijd zeker niet verveeld. Stenen versleuren kan fun zijn! Maar het was een hele leuke ervaring om eens bij een gezin op bezoek te gaan. Ze wilden eigenlijk dat we er de hele dag zouden blijven, maar we moesten toch nog wat werken. Nu zaterdag zijn we alvast opnieuw uitgenodigd!

28 Maart
28 Maart
28 Maart